Conxunto de incensarios góticos

01/04/2022 | 2022 | peza do mes
pm_2022_04

Os turíbulos do Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense ingresaron na súa colección de forma descoñecida, a excepción dun deles que se debe a unha doazón de D. Ignacio Riestra Calderón no ano 1961 (CE003846).

Os incensarios obxecto de estudo presentan unha estrutura arquitectónica en forma de capela octogonal, de tres corpos con lanterna e trazaría calada a base de motivos xeométricos (circulares, rectangulares ou trevolados).  Uns asentan sobre un pé poligonal de seis lados, de extremos graduados, cóncavo de transición ao hastil troncocónico, así mesmo, hexagonal. Outros exemplares asentan sobre unha base circular, aínda que nun dos casos se percibe perfectamente que non é a orixinal, senón un engadido posterior doutro material diferente (CE000549). O incenso colócase nun braseiriño semiesférico que contén os tizóns de carbón.

O material empregado para a súa fabricación acostumaba ser o bronce, como sucede no caso destes exemplares, aínda que en ocasións se botaba man tamén do ferro, cobre ou latón. Soamente no caso de modelos moi representativos deberon elaborarse en metais nobres, pois o emprego de metais preciosos nestes obxectos litúrxicos non foi tan determinante como para aqueles que estaban destinados a conter ou estar en contacto coas especies consagradas. A análise da documentación parroquial da diocese auriense constata a existencia deste tipo de pezas na práctica totalidade dos seus templos.

21 de marzo, Día Mundial da Poesía

21/03/2022 | xeral
Poema

Para lembrar esta celebración amosamos esta poesía dedicada a Xesús Ferro Couselo en 1941 con motivo do seu ingreso no Corpo Facultativo de Arquiveiros, Bibliotecarios e Arqueólogos. As oposicións celebráronse en Madrid e, según se indica no texto, houbo un xantar na Casa Botín de todos os aspirantes aprobados co tribunal examinador.

O dedicante é un colega de profesión, Alejandro de Gabriel Ramírez, que obtivo destino na Biblioteca do Observatorio de San Fernando en Cádiz. Casado cunha muller de apelidos Brasero Monge, tiveron varios fillos e netos; un deles é Alejandro de Gabriel Arencibia.

Xesús Ferro obtivo como destino a praza de director do Arquivo de Facenda. Tamén tivo ao seu cargo a dirección da Biblioteca, o Arquivo e o Museo Provinciais.

Día Internacional da Muller 2022

08/03/2022 | actividades
virxilio_museo_arqueoloxico - Copia

O lema deste ano no día Internacional da Muller, “Igualdade de xénero hoxe para un mañá sostible“, inspirounos para amosar esta estampa de Virxilio, pertencente ás coleccións do Museo, na que aparecen tres xeracións de mulleres galegas ofrecendo o producto do seu traballo. Esta imaxe tradicional lévanos a apreciar un dos piares fundamentais da Galicia de hoxendía: a sostenibilidade e extraordinaria calidade dos productos da terra e do mar galegos. Bens que hoxe consumimos nos fogares e tamén se comercializan a través da hostalería ou empresas exportadoras, onde as mulleres ocupan cada vez máis postos de dirección ou xestión, en igualdade cos homes.

Existe un vínculo fundamental entre xénero, equidade social e cambio climático; por iso, é fundamental recoñecer que, sen igualdade de xénero hoxe, o futuro sostible e equitativo seguirá estando fora do noso alcance.

As mulleres soportan máis a carga e os efectos da crise climática, por iso é esencial que participen na mitigación e a adaptación climática. Sen a inclusión da mitade da poboación mundial, é pouco probable que se fagan realidade as solucións que nos acheguen .un planeta sostible e un mundo con igualdade de xénero.

 

Cerámica bracarense. Campamento Aquae Querquennae

02/03/2022 | 2022 | peza do mes
2022_03_p

A peza que hoxe presentamos, un prato de cerámica bracarense, rexistrouse no museo co número DX1209/26. A restauradora Iria Veloso foi a encargada da súa limpeza e reintegración, como nos explica no documento anexo.

A cerámica bracarense é unha cerámica fina de  carácter rexional que se caracteriza por unha pasta  clara, de cor crema ou castaño suave, moi decantada  e depurada, que se cobre, ás veces, no exterior, dun  engobe alaranxado, aínda que pode aparecer sen el.

A presenza significativa deste tipo de vaixela de mesa  en Aquae Querquennae, debe estar relacionada coa  subministración á lexión situada neste campamento.

Vídeo “Creación dun gravado a punta seca”, pertencente á exposición “Símbolos xacobeos e imaxes de Santiago. Impresos do barroco compostelán”

Con motivo da exposición “Símbolos xacobeos e imaxes de Santiago. Impresos do barroco compostelán” elabórase este vídeo sobre a creación e estampaxe dun gravado a punta seca co artista plástico Roberto González Fernández.

← entradas máis antigas entradas máis recentes →